مؤمنين آنهايند كه خداوند كار خوبشان را چندين برابر كند ، براى هر كار خوبى ، هفتاد برابر پاداش دهد ، اين برترى مؤمن است ، و خداوند هر فرد مؤمن را به اندازه درستى ايمانش حسناتش را افزون سازد و در حق مؤمن هر خيرى بخواهد انجام ميدهد . عرضكردم : آيا به نظر شما هر كس در اسلام درآيد ، در ايمان درنيامده ؟ فرمود نه ولى او منتسب بايمان شود و بوسيله او از كفر بيرون رود ، و براى اينكه برترى ايمان را بر اسلام ، درك كنى برايت مثلى ميزنم ، اگر مردى را در مسجد الحرام به‌بينى آيا گواهى ميدهى كه او را در كعبه ديدى ؟ عرضكردم ، چنين شهادتى براى من جايز نيست ، فرمود اگر كسى را در كعبه ببينى آيا شهادت ميدهى كه او وارد مسجد الحرام شده ؟ گفتم آرى فرمود چطور ؟ گفتم بدون وارد شدن در مسجد به داخل كعبه نميرسد ، فرمود درست گفتى ، و خوب بود ، سپس فرمود ايمان و اسلام نيز چنين است « 1 » . بيان : ( و افضى به الى اللَّه ) ضمير يا بقلب برميگردد و يا به صاحب قلب يعنى او را بمعرفت و قرب و پاداش خدا مىرساند ، بنا بر اين ضمير افضى به ( ما ) برميگردد و احتمال دارد بمؤمن برگردد ، و مرجع ضمير به موصول است ، يعنى بسبب اين اعتقاد ميرسد يا اينكه اين اعتقاد او را مىرساند به خدا كنايه از علم خداوند است بحصول آن عقيده در دل او و بقولى يعنى روى دل را بسوى خدا كند ، من الفضائل و الاحكام ، يعنى برتريهاى مادّى و احكام شرعيّه ، در مصباح گويد ، ( افضى الرجل بيده الى الارض ) يعنى كف دستش را به زمين زد ، ابن فارس و ديگرى گويد ( افضيت الى الشيء ) يعنى به آن چيز رسيدم و ( افضيت السر ) يعنى او را از راز باخبر ساختم ، و بقولى به اين جمله اشاره فرموده كه مقصود از آنچه در دل جا گيرد مجموعه‌اى از تصديق به توحيد و پيامبرى پيامبر و

--> ( 1 ) كافى ج 2 ص 26 .